Sandun kapuru – සඳුන් කපුරු

සඳුන් කපුරු සුළන් රොදේ පිරුවට හැඳලා පැතුම් පඬුරු දෝත දරා දේව යාතිකා යැදුම් හඬින් කම්පිත වී දිවනෙත් වැසිලා කඩතිර හැර බලනු මැනේ දෙවොල හිස්වෙලා කිලිටි දෙපා ගැටුණු බිමේ කහදිය ඉසලා රන්කහවනු පිදවුම් තටු සිරස තබාලා සකල දෝස නිවාලන්න යාදිනි ගැයෙනා කලියුගයේ අරුමය මැද දෙවොල හිස්වෙලා මුසා වදන් සිත පත්ලේ සඟවා දෙවියන් හමුවේ ඉසුරු පතා යාදින්නේ, මිනිසා කොයිබද යන්නේ සිලෝ ගීත දෙවියන්ගේ පහන් සිතට ළං වෙන්නේ යාදිනි කිම වැලපිල්ලේ සිතමයි දෙවොලක් වන්නේ