Nirmala Londariya

නිර්මලා ලොන්ඩරිය හිමි සළු වඩන මැණිකේ නිර්මලා.. මල් හිනා නුඹෙ තැවරිලා කිරි ඉද්ද මල්වැට පීදිලා.. කුල ගෙවල් සැරසිලි කළත් අපි සළු වඩා පාවඩ එලා.. නිර්මලා නිර්මල නැතැයි මා ඔබෙ ලොවින් පිටමන් කළා.. පන්තියේ මිතුරන් එදා කළ විහිළුවෙන් හිත රිදුනු දා.. මා හෙළුෑ කඳුළක් මගේ දින පොතක තිබිලා හමුවුනා.. යුධ වැදී නෑ සියන් බළමුළු අපේ ලොව ගිනි වැදුනු දා.. මා හෙළුෑ කදුලින් තෙමූ සළු පිළි තවම නෑ වේලිලා.. දොවා ලන්නට බැරි පිළී ගඳ කහට කුලමල තවරලා.. මගෙ ඇදුම් ඔබෙ අතට දෙන එක දරන්නට බෑ නිර්මලා.. එදා සෙනෙහස නොකිලිටිව ඔබෙ හිත පුරා පවතින නිසා.. හිමිනැතත් මට හුරු සුවඳ ඒ ඇඳුම් අතරේ තියනවා.. නිර්මලා...