Re Pal Rekala – රෑ පැල් රැකලා

රෑ පැල් රැකලා පැල් කවි කියලා නිදි නැති දෙනෙත බරයි වෙහෙස නිවන්නට තුරුලිය නළවා එන මඳ පවන සුවයි බොල් පිණි මත ළා හිරු රැස් වැටිලා මැණික් ලෙසින් දිලිසේ මට බහ දුන් දා විලියෙන් ඇඹරුණ මැණිකෙගෙ නෙත් විලසේ මෙදා සැරේ කුරහන් කිරි වැදිලා සුළඟේ ළෙල දෙනවා කුඹුකෙන් නා ගෙන වරල විදා යන මැණිකෙව සිහිවෙනවා ගොවිතැන් සාරයි ඒකෙන් නැහැ නොවැ අත මිට අඩුපාඩූ පළඳන්නම් ගෙල මාල සවන් යුග ළෙලවමි රන් තෝඩූ ගේ පොඩියෙත් වැඩපල අවසන් මුත් එළියක් එහි නෑනේ මේ කන්නයෙදිම අස්වනු කැපුවම මැණිකෙත් එනවානේ