Nimeshayak Denna

නිමේෂයක් දෙන්න නුඹේ හද ගැඹුරේ ඇනුණු විෂ හීසර ඇත තවමත් පාරන හීතලම හීතල හදවත උණුහුම් කරන්න අඳුරු බීරුම ඈතට පලවා හරින්න සැඩ පහරේ හබල නැති ඔරුවක් වාගෙයි ප්‍රාර්ථනා හීනවැල් තව දුර ඈතයි..... ආත්මය බර වැඩියි සුසුම් හෙළා සැහැල්ලු වනු බෑ රාත්‍රිය දිගු වැඩියි නුඹට තව කඳුළු හෙලන්න බෑ...... පියඹන්නම් දෝ නුඹ අරන් රාත්‍රියේ කිමිදෙන්නම් දෝ නුඹ අරන් සාගරේ මං වෙන්නම් දෝ නුඹ පතන ජීවිතේ නුඹ තනියම නෑ..... විරාමයක් දෙන්න නුඹේ හද ගැඹුරේ හේෂාරාව කරන රුදුරු අතීතය හීතලම හීතල තොල්පෙති උණුහුම් කරන්න නුඹේ ළඟට එන්න මට දොර විවර කරන්න මකුළු දැලේ රැඳුණු සමනලියක් වාගෙයි ප්‍රාර්ථනා හීනවැල් තව දුර ඈතයි.....