Hingurala kanda

හිඟුරල කන්ද මුදුනෙන් සඳ නැග එද්දී කුමරිය නුඹයි ඒ සඳ දැක හින හෙන්නි තේ දළුවෙලා දුප්පත් කම ලියලද්දී ආලය නොවේ නුඹ මට දෙනෙතක් දුන්නි..... සීතා ඔය අමනාපෙන් ගලන විට මං දන්නවා හෙට වැස්සක් වැටෙන බව පිය සෙනෙහසක් නැති පැල්පත තෙමෙන විට ඔච්චම් කලෙ කොහොමද ගම්මුන් නුඹට.... අම්මා කපන කිරි ගස් වැස්සෙන් හේදි ගියමුත් පේරු දානය වැරදුමක් නැති බැඳුමක් නිසා හිත දහසක් වර තෙමුණි පායපු විටදී එය දහසක් වර රිදුණි....