Ma Thotin Ena – මා තොටින් එන

මා තොටින් එන උතුරු හුළඟේ ගිණි සිඹින මඩු පල්ලියේ දෑස් අග මුතු කඳුලු හංගන සරෝජා මගෙ දෝණියේ වෙඩි හඬට පොඩි අකුරු ඇදවෙයි මක් කරන්නනද පැංචියේ ගුරුතුමී මා සිසුවියයි නුඹ ඒත් අපි එක පංතියේ කරවටේ අත දමා හිනැහුනු කෝ නුඹේ පොඩි යාළුවන් දයාවක් නැති ලෝකයක් දැක උන් ගිහින් පැන මායිමෙන් තාත්තා හීනෙන් ඇවිත් අත වනන තුරු කඳවුරු දොරින් කාටවත් නැති දුවේ කවුරුන් නුඹ රකීවිද සෙනෙහසින් මන්දිරේ දොර නුඹව කැඳවයි බේබිලා හඬනා හඬින් මායිමේ වැට හඬ ගසයි හෙට අවි දරා රකිනා ලෙසින් දමා ගොදුරට කෙලෙස යන්නද ඒත් යන්නට වෙයි ඉතිං වරක් දැක සිත නිවාගන්නට දුවේ ඩින්ගක් හිනැහියන්