Kambi Thappeta Hira Karagena Maa

කම්බි තාප්පෙට හිර කරගෙන මා අහස දිහා බලමින් අම්මේ මං කල වරද කියාපන් උඹවත් හුළඟ දිගේ ඇවිදින් අම්මේ මලහිරු බැස යන විට නිල් අහසේ නුවර පන්සලේ හඬ අම්මේ තැටිය අරන් පෝලිමට දුවනවා වඳින්නේ මහ රෑටයි අම්මේ පරණ චීත්තෙට ඔළුව තියාගෙන පන් පැදුරේ සුව පහස ලැබී පුංචි කාලේ ඉඳලම දුක් වින්දා කොස් ඇට වල රහ හොඳට දනී අම්මට තනියෙම නුවර එන්න බෑ බෝගම්බර මහ සයුර වැනී අම්මගෙ නම මම පපුවේ කොටනවා ඉදිකටු මිටියෙන් හැඩට ඇති කම්බි තාප්පෙට .... වාට්ටුවේ අය එකා වගේමයි පසු තැවි තැවි තනියෙන් අඬලා රජ සිටු මැතිවරු ලෝකෙ දකින්නේ මෙතන ඇවිල්ලයි දුක දැකලා තනි පංගලමේ මහ රෑ යාමේ උඹ හඬනා හැටි මට මැවිලා කම්බි කූරු වල ඔළුව ගහනවා පපුවේ ගින්දර මට දැනිලා කම්බි තාප්පෙට ....