Dayabarawa Kandulu Wunath Obe As Deka

දයාබරම කදුළු වුනත් ඔබේ ඇස් දෙක පරාජිතව සමුගන්නම් දෙන්න අත් දෙක මලානිකව සෙලවෙන ගස් වැල් මල් අතර ලියා තිබුණු දුක් ගීයකි අපේ සෙනෙහස සරා සදට තේරෙන්නැති කවියක පේලි මම මුමුනන්නම් මගෙ තනියට කවුරුත් නේවී ඔබ නිදන යහනෙදී හඩවන නෙතු මා මතක් කළොත් මට ඇති දේවී දයාබරම කදුළු .... ආත්ම ගණනක් අවිදින් සංසාරෙ දිගෙ අපි හමුවී වෙන් වෙන්නැති මේ ලෙසින් ජීවිතේ අමතකව නැති හැටී මතකයට එපා එන්නට පව්කාර සිතිවිලි දයාබරම කදුළු ....