Sandata Sahasikam Kala Aya

සඳට සැහැසිකම් කළ අය සඳ එළියෙන් සැණසුනාම සඳ සාවිට දුක හිතෙන්නෙ නෑ නුඹට ආදරෙන් සිටි අය නුඹ හා දොඩමළු වෙනකොට මට නම් එය දරාගන්න බෑ සුවඳ මතක් වී පෙරදා යළිඳු නුඹ වටා සරනා බිඟුන් නිසා මගෙ හිත නිද නෑ තුඩින් තුඩට රොන් ඉඩ හැර දිනෙන් දින පිපී පරවෙන මලක් නිසා මට නිවනක් නෑ සුවඳක් තනිවම විදින්න බඹරෙකු උහුලන ගින්දර මලකට කිසිදා පෙනෙන්නෙ නෑ නුඹගෙන් උණුසුම විඳිනා මගෙ හිත ලඟ දඟ කෙරුවත් නුඹට උණුසුමක් දැනෙන්නෙ නෑ