Me Nihanda Bhawaye

මේ නිහඬ භවයේ වරදකාරියේ ආයෙත් කිමද රහසින් මේ හිතින් අදින්නේ ආත්මේ පාවලා ගිය දිනේ සිට ඔයා සිය දහස් වාරයක් මැරි මැරී ඉපදුණා මරණ මංචකේදී හෝ මේ මා මතක් වෙලා විඳවන්නට නම් සිදුවෙයි හැම ආත්මයේ පවා ආත්මය පවා සාක්කි දෙයි දෛවෙන් ගැලවෙන්නට බැරි වෙයි කඳුළු උපත් දා තරු නෙතේ විඩාබර වු හද කම්පා වෙයි කිදා බැස්ස සෙනෙහස වැලපෙයි ඔබට පමණි ආදරේ කළේ ආත්මේ පාවලා ගිය දිනේ.... හුදකලා මගේ තනි වීමයි පණ වගේ ඔබේ වෙන්වීමයි පතාන එන්නැති හැම භවේ හිතුණු විටදි මා වෙත ඒමයි හිතුණු සැනින් මා හැර යාමයි මිරිඟුවකි ඔබගේ ඔය සෙනේ ආත්මේ පාවලා ගිය දිනේ.... මේ නිහඬ භවයේ....... ආත්මේ පාවලා ගිය දිනේ....