Dewadasi Numba Kowil Bime

(දේවදාසි නුඹ කෝවිල් බිමේ තනිවුන මාලිගාව නුඹ ගාවයි හිතේ ඉදි උන සුවඳ පොට්ටු නලලේ තියා තිලක අන්දන දවස ලඟයි මං ඉන්නම් ඇඟිලි ගැන ගැන).. සදාකාලිකයි සිත්වල බැන්ද ආලය දරා ගන්නේ කොහොමද මගෙ සිතේ වේගය කැවිල් බෙරේ හඬ පරදන සිනා සීලය එපා වෙලා ඉන්නේ මම කෙලෙස ප්‍රේමිය අනේ ස්වාමිනේ මං හරි බයයි ඔව්වට ආඩපාලි අඩුවක් නෑ ඇසුනොත් ගමට පුසාරී ලඟ එනවා කරච්චල්මට මහත්තියා කෝවිල ලඟ එපා ඉන්නට දේවදාසි නුඹ කෝවිල්.... සිනා පෝරුවෙන් බැස යන දේවදාසියේ තියා ගන්නේ කවදද නුඹේ දෑත මා ලයේ පහන් නිවී නම් දැල්වෙන පූජාසනයේ ඈත් වෙලා ඉන්නේ මම කෙලෙස ප්‍රේමියේ කළේ ගෙනා කිරි ටික ඉහිරිලා කලබලේ අනේ දෙයියෝ කෝප වෙලාවත්ද කෝවිලේ හිනා වෙලා අඬ ගැහුවට ඔබේ ආදරේ එපා වෙලා ඉන්නේ මං අනේ ස්වාමිනේ දේවදාසි නුඹ කෝවිල්.... දවස ලඟයි මං ඉන්නම් ඇඟිලි ගැන ගැන..