Sanda Madala Wee

සඳ මඩල වී ගුවනේ දිලෙයි සඳ සිහින වී හදවත රැඳෙයි දුර ඈත සිටියත් පානේ පානේ ආවත් මඳ සුළග සේ ගත සිතම වෙලයි... (පලබරව සෙවණ සදනා තුරු රුකකි නුඹ විසල්... ) ඒ මියුරු පල රස විඳින්න පින නැතත් සිත තුටින් පිරී යයි... (සසර හමු වන පැතුම් හිත දරාගෙන හිඳින්... ) හද අහිමි වෙන දේ යළිත් හෙට දෙපා මුල රැඳෙයි මේ නුඹෙද ජීවිතේ... (හිත නිවන සිතින්ම පියමැන්නේ... )