Ekasiya Ata Waarayak

දරාගන්න බැරි දුකට මං හුරු වුණා වරදක් නොකෙරුවත් මා අද තනිවුණා හැමදාමත් දුකින් ඉන්න මට සිදුවුණා....... එකසිය අට වාරයක් ජීවං කළත් ඔයාගේ නමින් හදවතේ ආදරෙයි මා කියා ඒ වුණත් ඔබ ගියා යළි සදහට නොඑන්නටම මා හැර ගියා......... පූජා කළේ මං ඔබේ සෙත් පතා ඒ ගැනත් නැද්ද හිතකින් හිතුවේ ඔයා තේරුම් නොගත්තේ ඔබ හිතා මතා මං අද දුක් විඳින්නේ ඒ නිසා...... එකසිය අට වාරයක්....... ඉවසුවත් ඔබේ වැරදි ආදරේ නිසා මට පෙම් කළේ නෑ කිසිදා ඔයා වැටහෙන්නේ දුර ගිහින් වී මංමුළා මං තවත් ආදරෙයි ඔබ එයි සදා......... දරාගන්න බැරි........ එකසිය අට වාරයක්.......