Wirajini Raja Wennata

විරාජිනි රජ වෙන්නට මගෙ හද මැදුරේ වරම් දෙන්න අත දීපන් මට පරහක් නොවේ උඹේ නළලේ තිලකේ ඉරේ පාට හැන්ඳෑවට තිලකය තියලා නළලට හිනැහෙන කොට මූණේ මල් යාය පිපේවී ලී පැලැල්ල ඉර හෙවනට මාළිගාව වුණ කරුමෙට චාටු තාරුකා මල් නිදි ඇඳට වැටේවී රෑට රෑට උඹ තනියෙන් හීන දකිවී මාල ගොතන්නට හිතාන තරු මල් හීනෙන් ඇහිඳින උඹේ සුවඳ මගෙ හිත යට උඹ නොදනිවී හඳපානට ගෙට නොඑන්න වියන් බඳින මකුළුවන්ට උඹයි මායි අහස පොළොව වාගෙ පෙනේවි උන්ට හොරෙන් නැගිට වරෙන් ඉන්නම් පේවි