Kandulu Sangawa

කඳුළු සඟවා ගන්න නොහැකිව දෑස අසරණ වුණා අතැර යන්නට ලෝභ හිතුණා දහස් වර ලතැවුණා ආදරෙන් අපේ බැඳුණු අතැඟිලි ගිලිහුණා වෙන් වුණා තවත් ඉවසා ගන්න බැරිදෝ කඳුළු කැට වැටුණා... ළඟක පාතක මට දැනෙන්නට ඔබේ සුවඳ නැතුව දිවා රෑ ගත වෙලා කල් යයි ඔබ නොමැති ලොවක හුස්ම නොවැටෙන වැටෙන ගාණට නතර වුණ හිතක අහිමි අන් සතු පැතුම ඔබමය තවත් හිත පතන... රිදුම් දෙන මතකයන් ඇරිලා පෑරුණත් දෙනෙත මාව තහනම් කළා ඔබ ඔබේ අකීකරු හිතට කොහේ කොතැනක හෝ ඉඳන්වත් මතක් වුණ දාක එකම පැතුමක් පතන්නද මතු ජාති හමුවෙන්න... කඳුළු සඟවා...