Amme Numba Atharaman Wela

අම්මේ නුඹ අතරමං වෙලා මාව අතරමං කළා තාත්තේ නුඹ අතරමං වෙලා මාව අතරමං කළා නුඹෙ සෙනෙහස අහිමි ලොවක කිරුලු පැළඳ මට කුමට අම්මේ තව එකපාරක් හිතන්න තිබුණා රැකවරණය අහිමි ලොවක රුවන් මාළිගා කුමටද තාත්තේ තව එකපාරක් හිතන්න තිබුණා හැලහැප්පිලි මැදින් ගෙවන ජීවිතයම සුන්දර බව මටත් වඩා නුඹ දෙපලට හිතන්න තිබුණා මව්පිය උණුසුම එකවර විඳිනා උරුමය නැතිකර දිවියේ අමිහිරි දඬුවම මටම හිමිවුණා අම්මේ තව එකපාරක් හිතන්න තිබුණා තාත්තේ තව එකපාරක් හිතන්න තිබුණා කෙදිනක හෝ කූඩු තනන මගේ දවස එළමෙන කළ දෙතැනක නොව එක සෙවනක හිඳින්න තිබුණා කැබලි කැඩුණු කූඩුවේ හිඳ තටු සිඳගත් කිරිලිය ලෙස ගැරහුම් ලන මගෙ හිත ගැන හිතන්න තිබුණා අම්මේ තව එකපාරක් හිතන්න තිබුණා තාත්තේ තව එකපාරක් හිතන්න තිබුණා අම්මේ නුඹ අතරමං වෙලා ....